یادداشت‌های تحلیلی

صنعت فولاد ایران در سال ۱۴۰۴ با پدیده‌ای نادره و قابل تأمل روبرو شده است: «رشد تولید در حلقه‌های ابتدایی و میانی، هم‌زمان با کاهش تولید در محصولات نهایی.»بررسی داده‌های آماری ۸ ماهه نخست سال جاری نشان می‌دهد که علی‌رغم رشد ۸ درصدی تولید آهن اسفنجی و کنسانتره، تولید محصولات نهایی نظیر تیرآهن و ورق‌های فولادی با افت محسوس مواجه شده است. این مقاله ضمن کالبدشکافی دلایل اقتصادی این ناترازی (از جمله چالش‌های نقدینگی و تحریم)، به بررسی علمی راهکارهای جایگزین واردات، به‌ویژه بهره‌گیری از فناوری‌های نسل ششم فرآوری برای ذخایر هماتیت و تیتانومگنتیت می‌پردازد.

در مقالات قبلی وبلاگ، ما عمیقاً وارد مباحث فنی «فولاد سبز»، تکنولوژی‌های هیدروژنی، کوره‌های قوس الکتریکی و چالش‌های «فولاد ۴.۰» شدیم. اما بیایید یک لحظه از سطح کارخانه فاصله بگیریم و به تصویر بزرگ‌تر نگاه کنیم.یک سوال بنیادین در اقتصاد وجود دارد که قرن‌ها ذهن بشر را درگیر کرده است: «آیا رشد اقتصادی در یک سیاره با منابع محدود، روزی متوقف خواهد شد؟»