مقالات عمومی

صنعت فولاد، ستون فقرات تمدن مدرن ماست. از اسکلت آسمان‌خراش‌هایی که در آن زندگی و کار می‌کنیم تا خودروهایی که می‌رانیم و ابزارهایی که با آن می‌سازیم، همگی به این فلز حیاتی وابسته‌اند. اما این ستون فقرات، یک راز تاریک و پرهزینه دارد.بر اساس گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، صنعت آهن و فولاد به تنهایی مسئول چیزی بین ۷ تا ۹ درصد از کل انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از فعالیت‌های بشر در جهان است. این رقم تکان‌دهنده، فولاد را به یکی از آلاینده‌ترین صنایع کربنی در سیاره زمین تبدیل کرده است.

وقتی برچسب «ساخت آلمان» را می‌بینیم، ناخودآگاه انتظار کیفیتی بی‌نقص، دوام بالا و مهندسی دقیق داریم. این اعتماد، چه در مورد یک خودروی لوکس، چه یک ابزار صنعتی، یک شبه به دست نیامده است.اما آیا می‌دانستید بخش بزرگی از این اعتبار متعلق به شرکتی است که نه تنها فولادهای پیشرفته، بلکه پیشرفته‌ترین زیردریایی‌های غیرهسته‌ای جهان و آسانسورهای بدون کابل را می‌سازد؟داستان امروز ما در مورد غول مهندسی آلمان، Thyssenkrupp (تیسن‌کروپ) است. شرکتی که صنایع حساس و پیشرفته (High-Tech) جهان، سرنوشت‌سازترین قطعات خود را با چشمان بسته به آن می‌سپارند.سوال اینجاست: این اعتبار مطلق از کجا می‌آید؟